Kto nie odniesie korzyści z treningu tlenowego? - Dietetyk Szczecin - Dietetica - Move Your Genes
20060
post-template-default,single,single-post,postid-20060,single-format-standard,bridge-core-2.0.8,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,side_menu_slide_from_right,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-19.5,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.1,vc_responsive,elementor-default,elementor-kit-17645

Kto nie odniesie korzyści z treningu tlenowego?

Kto nie odniesie korzyści z treningu tlenowego?

Z listu od pacjentki:

„Mam 29 lat jestem pulchna od zawsze, a teraz po urodzeniu dwójki dzieci nie mogę schudnąć. Co gorsza, moje wyniki są fatalne i lekarz rodzinny chce mi zapisac leki na „zbicie” cholesterolu. Zmobilizowałam się. Nie chcę być jak moja mama, która zaczyna dzień od garści leków. Ćwiczę od jakiegoś czasu, mam do dyspozycji trenera, który jednoczesnie układa dla mnie dietę. Pomimo tego trening nie przynosi to żadnego efektu. Dlaczego?”

 

Powody są najbardziej typowe, a źle dobrana kaloryczność diety i źle dobrany trening w tym wypadku powinniśmy wykluczyć. Jeśli terener zna się na swojej robocie, to dobrze dobiera trening i żywienie (choć to zawsze lepiej powierzyć dietetykowi). Może być Pani w grupie osób charakteryzujących się słabą odpowidzią na trening tlenowy. Jeszcze do paru miesięcy wstecz nie mieliśmy dobrych dowodów na potwierdzenie tego zjawiska. Bez wahania mówiliśmy, że każdy kto zacznie ćwiczyć, jest w stanie poprawić wydolność organizmu i tym samym poprawić parametry zdrowotne (masa ciała, krążenie, wrażliwośc na insulinę). Równolegle jednak cały czas rejestrowano osoby, które pomimo wdrożonych ćwiczeń kardio, nie odnosiły żadnej wymiernej korzyści z treningu. Teraz te obserwacje znalazły potwierdzenia naukowe. Korzystając z modelu zwierzęcego, wyodrębniono dwa typy odpowiedzi na trening tlenowy.

Pierwszy typ charakteryzuje się słabą poprawą parametrów w odpowiedzi na wysiłek.
Drugi typ odpowiedzi – osoby odnoszą nawet 100-procentową korzyść z wdrożenia treningu.
Różnice między grupami dotyczą zmian na poziomie molekularnym i obejmują m.in. zmiany epigenomu, zróżnicowane wydzielnie TNF alfa i TGF beta pod wpływem treningu. Zmiany dotyczą odmiennej intensywności fosforylacji czynników transkrypcyjnych SMAD 3 i CREB 1. Na poziomie tkankowym ta odmienność w pobudzaniu szlaków metaboliczych prowadzi do pogorszenia remodelingu mięśniowego i w konsekwencji do różnej odpowiedzi mięśni i tkanki tłuszczowej na wysiłek. W rezultacie zwierzęta z grupy 1 nie chudły po wprowadzeniu treningu tlenowego.
Czy można te badania odnieść do człowieka? Wydaje się, że tak. Kluczem powinien być odmiennie prowadzony trening i wyciszenie odpowiedzi zapalnej w organizmie. Takie działania (trochę pionierskie) wdrożyliśmy u Pani Izy (autorki listu). Efekt jest zdumiewająco dobry.