Czy osoby otyłe powinny suplementować witaminę D? - Dietetyk Szczecin - Dietetica - Move Your Genes
18935
post-template-default,single,single-post,postid-18935,single-format-standard,bridge-core-2.0.8,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1200,side_menu_slide_from_right,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-19.5,qode-theme-bridge,qode_header_in_grid,wpb-js-composer js-comp-ver-6.1,vc_responsive,elementor-default,elementor-kit-17645

Czy osoby otyłe powinny suplementować witaminę D?

Czy osoby otyłe powinny suplementować witaminę D?

To bardzo zasadne pytanie, w obliczu zwiastowanego przez wielu badaczy populacyjnego niedoboru tej witaminy. A witamina D ma działanie unikatowe i właściwie powinna być traktowana jak hormon. Z chemicznego punktu widzenia witamina D jest grupą związków rozpuszczalną w tłuszczach, z których największą aktywność metaboliczną wykazuje witamina D3 (cholekalcyferol).

Witamina D bierze udział w aktywacji i wyciszaniu ponad 200 ludzkich genów, ma wpływ na wszystkie układy organizmu człowieka, reguluje proliferacje, różnicowanie komórek oraz apoptozę. Jej główną funkcją, jest regulacja równowagi wapniowo-fosforanowej oraz mineralizacja tkanki kostnej. Odpowiednia ilość witaminy D zwiększa wchłanianie wapnia oraz fosforu w jelicie i powoduje wchłanianie zwrotne (resorbcje zwrotną) tych pierwiastków z moczu. Procesy te pozwalają na utrzymanie optymalnej  gęstość kości i chronią nas przed osteoporozą.

Źródłem witaminy D jest głównie synteza podskórna, która zachodzi pod wpływem promieniowania ultrafioletowego typy B (UVB). Dzięki temu organizm pokrywa prawie 90% dziennego zapotrzebowania na tę witaminę. Ale tak dzieje się w miesiącach wiosenno-letnich. W okresie od października do marca ilość światła jest niewystarczająca, by pokryć zapotrzebowanie organizmu na tę witaminę.

Szacuje się, że ponad 50% Polaków cierpi na niedobór witaminy D, a w okresach zimowych liczba ta wzrasta nawet do 80%. Najnowsze badania pokazują, iż osoby otyłe cierpią na przewlekły niedobór witaminy D, co jest spowodowane jej zmniejszoną biodostępnością. W miesiącach jesienno-zimowych powinno się suplementować witaminą D, szczególnie gdy jest się w grupie ryzyka (osoby starsze, dzieci ,osoby z niewydolnością nerek)

Kolejną grupą o podwyższonym ryzyku są osoby unikające lub nie mające wystarczającego dostępu do światła słonecznego (dlatego również kremy z filtrami należy stosować z rozwagą).

Źródłem witaminy D dostarczanej z pożywieniem są głównie tłuste ryby morskie i ich oleje. Niestety, witamina D dość szybko degraduje się podczas obróbki technologicznej, w obecności tlenu i światła ulega rozkładowi. Dodatkowo jej przyswajalność w jelicie wynosi ok. 50%, z tego też powodu wiele osób cierpi na jej niedobór.

Synteza podskórna jest zdecydowanie zmniejszona i jeśli zapotrzebowanie na witaminę D nie będzie pokryte z pożywieniem, grupa ta również wytworzy przewlekły niedobór. Jakie objawy może zatem powodować przewlekły niedobór tej witaminy?

Objawy niedoboru u dzieci będą związane z układem kostnym (krzywica, deformacje szkieletu, zaburzenia wzrostu), osoby dorosłe będą narażone na: osteoporozę, choroby układu sercowo-naczyniowego, otyłość, nowotwory, cukrzyca (typu I i II), schizofrenia, depresja oraz choroby związane z autoagresją.

W związku z przewlekłymi niedoborami Instytut Żywności i Żywienia określił normy suplementacji witaminy D dla poszczególnych grup: niemowlęta karmione piersią 400 UI (10ug), dzieci od 1 do 18 roku życia 400 UI (10ug), dzieci z nadmierną masą ciała 800-1000 UI (20-25 ug), osoby dorosłe 800-1000 UI (20-25 ug), kobiety ciężarne 400 Ul w I trymestrze, od II trymestru 800-1000 (jeśli produkcja skórna jest niewystarczająca).

Źródło: Normy Żywieniowe Instytutu Żywności i Żywienia (2012), Luiza Napiórkowska, Edward Franek. Rola oznaczania witaminy D w praktyce klinicznej. Choroby  Serca i Naczyń 2009; 4: 203-210.

Autor: Dominika Maciejewska

fot By The-villages-onli… (Clips) [CC BY 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/3.0)], via Wikimedia Commons